گزارش جلسات هفتگی نقد وبلاگ

تعلیق جلسات نقد وبلاگ

sunday — Fri, 19 Jun 2009 11:32:37 GMT

به نام خدا

به استحضار بزرگواران و مشتاقان جلسات هفتگی نقد وبلاگ می رساند :

به دلیل عدم حمایت مناسب از سوی فرهنگسرای دانشجو و هم چنین تقارن این ایام با امتحانات پایان

ترم بلاگران دانشجو و ایضاْ امتحانات کنکور ، تا اطلاع ثانوی جلسات نقد وبلاگ تشکیل نمی شود.

امید است با رفع موانع موجود ، جلسات منظم و منحصر به فرد نقد ، با کیفیت مناسب تری برگزار شود.

گزارش جلسه نقد وبلاگ تظاهرات درونی یکشنبه 10 خرداد 1388

sunday — Mon, 01 Jun 2009 06:17:18 GMT

باستحضار می رساند جلسه نقد وبلاگها، این هفته ۲۴ خرداد ماه ۱۳۸۸ که مصادف با سالروز ولادت با سعادت حضرت زهرا(س) می باشد، به دلیل ترافیک و ازدحام جمعیت در خیابانها و مشکل تردد عزیزان شرکت کننده، تشکیل نخواهد شد.

نظر کارشناسی درخشنده :

گزارش جلسه نقد وبلاگ سجاده ای پر از یاس مورخ سوم خرداد88

sunday — Tue, 26 May 2009 10:50:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ۱۰ خرداد ماه ۸۸

وبلاگ تظاهرات درونی

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش جلسه نقد وبلاگ

سجاده ای پر از یاس

***پيش نقد :
در روز سوم خرداد، روز ملي ايثار مقاومت و پيروزي وبلاگ نويسان جلسات نقد وبلاگي در جمعي صميمي و مثل هميشه پر

انرژي ، ميزبان جانباز وبلاگ نويس ، خانم فاطمه موسوي از شيراز ، نويسنده ي وبلاگ با ارزش ( سجاده اي پر از ياس )

بودند .

خانم فاطمه موسوي پس از گراميداشت مقام حضرت فاطمه زهرا(س) و ياد وخاطره شهدا خود را اينگونه معرفي کردند :فاطمه موسوي متولد آذرماه 1344در خانواده مذهبي در شهر شيراز به دنيا آمدم، دانشجوي انصرافي رشته حسابداري هستم، از کودکي علاقمند به نوشتن بودم اما با آشنايي با فضاي سايبري و در ادامه نوشتن شعر و خاطراتم در اين فضا سعي و تلاش کردم بنا به ضرورت ايجاب شده قلم بزنم.
وي آغوش باز وبلاگ نويسان مخصوصا دختران و به خصوص دختر خود را دليل روي آوردن به وبلاگ نويسي عنوان کرد و گفت: دغدغه من براي بودن در کنار دخترم هنگام استفاده از اينترنت براي اينکه بياموزم و مشوقش باشم مرا با عرصه وبلاگ نويسي آشنا ساخت.
خانم موسوي با اشاره به اينکه در ساير کشورها وبلاگ نويس 70-80 ساله هم داريم گفت:اين در ايران جا نيفتاده و براي بعضي جالب است که يک مادر وبلاگ نويسي مي کند.
***گزارش نقد :
در مورد آخرين پست و دوستتان و ساير وبلاگهايتان توضيح بدهيد.؟
حدود 18 وبلاگ دارم و سجاده اي پر از ياس که در آن از دفاع مقدس مي نويسم از همه شان برايم عزيزتر است.
سجاده اي پر از ياس را وبلاگ مفيدي ميدانم چون مطالب براي استفاده ديگران زياد دارد.
سعي کردم در مورد دغدغه هايي که در رابطه با جوانان به آن مي رسيدم بنويسم تا مورد استفاده جوانان باشد، بعنوان مثال مطالبي در رابطه با حجاب و اشعار حافظ و سعدي نوشته ام که پاسخ به دوستان جوان بود.
اينکه اين مسافت را آمده ايد نشان مي دهد به کارتان علاقه داريد و تخصصي پيش مي رويد، به نظر من نوع گفتار در وبلاگهاي مذهبي مهم است که جاذبه و دافعه نداشته باشد، ديدگاه شما در رابطه با اين نوشته ها چيست؟
ما نياز داريم در هر سني هستيم ياد بگيريم و بتوانيم آموزش بدهيم، ارتباطاتي که در جامعه بوجود آمده بر اساس همين نيازهاست.
نياز است که ما همراه جوانانمان پيشرفت را حس کنيم و من افتخار ميکنم که در کنار خانه داري از اتفاقات روز دنيا خبر دارم چون کوچکترين اتفاقي که مي افتد در فضاي مجازي مي پيچد.
خيليها خاطرات دفاع مقدس را مي نويسند ولي نوع نوشتارشان به گونه اي نيست که به درد جوانان بخورد، به عنوان مثال شما در مورد حجاب و نماز خوب نوشته بوديد ولي بعضي پستهاي وبلاگتان مانند سخنراني بود و قابل استفاده نبود، نظرتان در اين رابطه چيست؟
ديدگاه افراد، مختلف است و من سعي داشتم براي سليقه هاي مختلف مخاطبينم بنويسم البته بيشتر سعي مي کردم براي جوانان بنويسم. وقتي مي بينيد يک آيه يا حديث را نوشته ام و در موردش توضيح داده ام اينجا احساسات خودم را نوشته ام ، يکي از کاربردهاي وبلاگ همين است که انسان احساسات خودش را براي مخاطبش افشا کند.
به عنوان مثال چند سال پيش جواني 28 ساله به من گفت امسال اولين سالي است که روزه مي گيرم و من در پاسخ حديثي از امام صادق(ع) و ذکري که براي نزديکي به ائمه بود نوشتم که تاثيرش را بر روي وي و بازگشت اعتقاديش را ديدم و نظرات متعدد مخاطبين هم اين را نشان مي داد.
يکي از پستهايتان به نام نيايش بود، وقتي نيايش را مي نوشتيد چه حسي داشتيد؟
گاهي دل انسان زنگار مي بندد و از وجود ديگران غافل مي شود، من هم آن زمان يک احساس باراني در وجود خودم حس مي کردم ومانند ساير احساساتم سريع آن را در وبلاگ گذاشتم تا ببينم ديگران راجع به حسم چه نظري دارند.
اکثر پيوندهايي که در وبلاگتان گذاشتيد باز نمي شوند و اين اعصاب آدم را خورد مي کند، چرا باز نمي شوند؟
تا به حال باز مي شده اند، يا از تغيير قالب بوده يا لينکهايي که باز نمي شده اند مصاحبه بوده اند و خبرگزاريها امکان مشاهده شان را گرفته اند، ان شالله سر ميزنم و در اسرع وقت درستشان ميکنم
پست آخرتان نشاط خاصي دارد، دليل اين نشاط چيست؟
من با دخترم مانند خواهر مي مانيم و به فضاي جوانان نزديک هستم، اين خاطره را تا به حال ننوشته بودم.
وقتي حاج صادق آهنگران به شيراز امده بودند خاطره يکي از خواندنهايشان را يادآوري کردم، گريه شان گرفت و گفتند چرا اينها را نمي نويسيد تا به دست جوانان برسد، تا يکسال پيش من هم مانند خيليها فکر مي کردم گفتن اين خاطرات ريا مي شود اما از پست دالان بهشت شروع کردم به نوشتن خاطرات دفاع مقدس، آن روز نيز همسرم خاطرات خرمشهر را در منطل مي گفتند و من دقيقا يادم مانده بود، نشاطش هم بخاطر اين بود که براي اولين بار اين خاطره را بازگو مي کردم.
شما خودتان را معلم مي دانيد ومي خواهيد که ديگران از مطالبتان استفاده کنند، چند وقت پيش خبري آمده بود که کشور ايران با اينکه مردمش مسلمان هستند داراي بيشترين هرزگردها هست، به نظر شما چرا سايتهاي مذهبي و ديني جذابيت و کشش ندارند تا اينها را جذب کنند؟
خانواده ها در اين رابطه مسئوليت مهمي دارند، دخترم وقتي فضا را اينطور ديد گفت مادر بيا با هم وارد شويم، خيليها نسبت به استفاده جوانانشان از اينترنت دغدغه ندارند، متاسفانه در ايران ما فضاسازي نشده است و آگاهي نسبت به اينترنت در خانواده ها کم است.
من خانواده را مقصر نمي دانم، مسئولين را مقصر مي دانم، از جواب سئوال من منحرف نشويد
مسئولين هم خودشان پدر ومادر هستند و دغدغه شان از اينجا بايد شروع شود.
در تهران همه نوع قشر با همه نوع فرهنگ هستند، شما که دغدغه تان اسلامي و مذهبي است جاذبه و دافعه را چطور مي بينيد؟
ما ايرانيها با هر مسلک و مذهب دوست نداريم جوانانمان منحرف باشند، درست است که جمهوري اسلامي بايد فضا را آماده کند اما خودتان که مي دانيد فضاي سايبري چقدر باز است و اين فضاسازي به راحتي ممکن نيست، به عنوان مثال ديديد که در فضاي مجازي ما اولين ارتش سايبري راه افتاد و با برخورد با مضلين ،چقدر پدر و مادرها احساس آرامش کردند.
ما نيز مسئوليم مثلا در قبال اين مسئوليت من در وبلاگها و تالارها سعي کرده ام بحث هاي مورد نياز جوانان مانند ازدواج ، موفقيت و ..را مطرح کنيم، ما دوستدار جوانان هستيم به خصوص جواناني که علاقمند به يادگيري هستند نه آنان که پرخاشگري مي کنند.
من الان با اين نکاتي که گفتيد فهميدم اشتباه کار کجاست و سعي ميکنم طوري طوري بنويسم که همه استفاده کنند.
بعضي مذهبي نويسها خيلي ضعيف کار ميکنند و فقط به کپي پيست کفايت مي کنند، بعضي هم به گونه اي زيبا مي نويسند که که از ده تا سخنراني بيشتر اثر مي گذارد همانطور که گاهي يک معلم رياضي يا زبان مي تواند اثرگذاري بيشتري نسبت به مسئولين فرهنگي داشته باشد.
بسياري از جوانان که دسترسي به اينترنت در منزل ندارند در مدارس با جوانان نامناسبي آشنا مي شوند و چيزهايي بهشان ديکته مي شود و همان را تکرار مي کنند، الان رسانه هاي ما بدترين چيزها را اشاعه مي کنند مثلا همان صداوسيما با برنامه هاي مزخرفش جوانان را به ابتذال مي کشد، به نظر شما به عنوان يک مادر در برابر اين چه بايد کرد؟
خانواده ها بايد مسئوليت پذير باشند و قبول زحمت کنند، مانند انجمن اوليا و مربيان در مدارس، متاسفانه بيشتر چيزهايي که جوانان ما را هدف مي گيرد عاملش کم کاي پدر و مادرهاست.
جبهه و جنگ و دفاع مقدس به ظاهر تمام شده، آيا بعد از آن سعي کرديد در جبهه هاي ديگري شروع به کار و ادامه دادن جهاد نماييد؟ آيا توانسته ايد به شکل جوان پسند و شاداب کار کنيد يا نه؟
جنگ بهشتي بود که دالاني داشت و دالانش جبهه بود، شادابي و دغدغه و روحيه ايثار و فداکاري بين بعضي از آن رزمندگان ديده مي شود که فضاي مجازي را سنگر مي دانند و در برابر ناتوي فرهنگي مقاومت کرده اند. بعد از جنگ سعي کردم در فضاي کاري که در امداد داشتم ادامه دهم اما نتوانستم، سعي کردم فرزند از دست داده ام را فراموش کنم و با جانبازي همسرم کنار بيايم و همراهي اش کنم، اولين سنگرم سنگر خدمتگزاري به همسر و خانواده ام بود و به دليل نظامي بودن همسرم سعي کردم کنار فرزندانم باشم وحتي مربي کودکستان شدم تا آن روحيه را از دست ندهم.
سنگر دومم تدريس بود و به اين اميد که بتوانم وارد جامعه شوم و خدمت کنم وارد اين سنگر شدم اما به دليل قبول شدن در دانشگاه نتوانستم برم.
از سال 81 با کامپيوتر و اينترنت آشنا شدم و سعي کردم وظيفه ام را در اين فضا انجام دهم، من از جوانان نشاط مي گيرم و احساس مي کنم پدر ومادرها بايد کنار جوانانشان باشند اما متاسفانه براي بعضي از جوانها فضايي پيش آمده که احساس مي کنند که والدين موي دماغشان هستند.
متاسفانه مانند ساير مباحث فقط مشکلات گفته شد و راهکاري ارائه نشد. شما به عنوان فردي که دفاع مقدس را درک کرده ايد فکر مي کنيد چگونه بايد دفاع مقدس را به جوانان عرضه کد که قابل استفاده باشد؟ چکار بايد بکنيم که وبلاگ ما جذابيت داشته باشد و قابل هضم باشد؟
وقتي طنز و خنداندن و شاد کردن جوانان را جذب مي کند چرا با زير سئوال بردن دفاع مقدس اين کار را بکنيم؟!! اين به دغدغه هاي کارگردانان برمي گردد، حاضرين دفاع مقدس کنار کشيده اند و از ترس ريا شدن از ارائه نکات دفاع مقدس پرهيز مي کنند، اشتباه از ما بوده و براي جبران همين اشتباه بود که وارد اين عرصه شدم.، طرز بيان واقعيات جبهه خيلي موثر است، مي توان خاطرات را طوري گفت که جوانان لذت ببرند و هضم کنند.
بعضي خاطره هاي دفاع مقدس که نوشته مي شود خاطه بافي است و بايد اينها را نقد کرد و من به کارگردانان اعتراض دارم که چرا از خاطرات ما استفاده نمي کنند و به خاطره بافي ها مراجعه مي کنند.
شما به عنوان فرد مذهبي نظرتان راجع به فيلمهاي الان و سريالها چيست؟
من کارگردانان را تحسين مي کنم، با توجه به امکاناتشان فيلمها را خوب مي سازند اما متاسفانه آن قلمهايي که کارگردانان استفاده مي کنند بعضا ناقلم است و انگيزه هاي ديگري پشتشان است مانند درآمد.
قرنطينه
خودتان و همسرتان جانباز هستيد، تفاوت جنگ ما با جنگهاي ديگر معنويت آن بود و از دست دادن يا گرفتن خاک فرع آن بود، بعد از جنگ در عرصه جديد فرهنگي وارد جنگ شديدف 18 وبلاگ داريد و از عدم مراجعه کارگردانان انتقاد کرديد، آيا يکي از اين 18 وبلاگتان به خاطرات دفاع مقدس اختصاص دارد؟
بله، سجاده اي پر از ياس که در پارسي بلاگ است
من هيچ منتي سر هيچکس ندارم و آماده ام تا خدمتگزاري کنم، کتابم را نوشته بودم که در آستانه انتشار بود اما مشکلي پيش آمدومطالبم پاک شد.
سختي جنگيدن بيشتر بود يا پرستاري از همسر؟ چرا نمي نويسيد؟
هر دو شيرين است، دريکي از پست هاي اول وبلاگ بهترين آرزوهايم تقديم تو باد در باره احساسم نسبت به اين پرستاري نوشته اي دارم که انجا مي تونيد ببينيد.
اين سخت تر است يا وبلاگ نويسي؟
يادآوري خاطرات سختي دارد، حضور در فضاي نت هم سختي دارد اما براي من هر دو شيرين شده است
آيا شده ديدگاه خودتان را به مخاطب تحميل کنيد؟
سعي کردم اين کار را نکنم
آيا نظرات مخاطب بر روي نوشته تان تاثير داشته؟
بله، به بسياري از نظرات هم جواب داده ام.
رابطه نزديک با دخترتان در روحيه و نوشته تان تاثير گذاشته است؟
بله، با اشتياق از ايشان ياد مي گرفتم.
به عنوان يک وبلاگ نويس بزرگ منش چه توصيه اي داريد؟
بهترين توصيه را قرآن دارد، رحماء بينهم و أشداء علي الکفار، بايد طبق سفارش قرآن و اميرالمومنين با خوديها خوب باشيم.
از عيبها و نقصهايم چيزي گفته نشد، ان شالله در آينده دوستان در نظرات بنويسند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نظر کارشناسی درخشنده :

جلسه نقد این هفته ، در اصل ویژه برنامه ای بود به مناسبت سالروز آزاد سازی شهر خون و قیام

خرمشهر عزیز.

چه وبلاگی بهتر از وبلاگ سرکار خانم موسوی که هم توفیق حضور در جبهه های حق بر باطل را داشتند

و از جانبازان گرانقدر دوران ایثار و فداکاری هستند.

ایشان بعد از جنگ جبهه را در عرصه فرهنگ دیدند و با تلاش مثال زدنی مدیریت ۱۸ وبلاگ وزین و

ارزشمند را بر عهده گرفتند تا در این سنگر نیز جهادی را آغاز کنند که رسالت زینبی به ایشان تکلیف می

کرد.

جانباز بودن ایشان و پرستاری از همسر جانبازشان ، درس هایی است که باید در هنر نمایی قلم

استادانه این بزرگوار جستجو کرد تا در مکتب قلم توانای ایشان بهره ای وافر برد.

خدا را شاکرم که توفیق یافتیم تا در محضر نویسنده ای قرار بگیریم که خود درد آشناست و درد جامعه را

خوب می شناسد و زبان انتقال ارزش ها را خوب فرا گرفته است .

جلسه امروز نقد وبلاگ از آن جهت ارزش یافت که در کلام شیوا و متواضع نویسنده محترمه وبلاگ ، درس

های بسیاری نهفته بود.

در بیان بزرگ منشی این بانوی فرهیخته همین بس که ایشان رنج سفر از شهر شیراز را به جان خریدند

تا در یاریگر ما در این روز خجسته باشند.

خدا را شکر که توفیق همراهی یافتم.

گزارش جلسه نقد وبلاگ یک قلب پاک از همه معابد جهان زیباتر است مورخ 27 اردیبهشت 88

sunday — Tue, 19 May 2009 08:34:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ۳ خرداد ماه ۸۸

سجاده ای پر از یاس

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش نقد وبلاگ مورخ ۲۷ اردیبهشت ماه ۸۸

وبلاگ یک قلب پاک از تمام معابد جهان زیبا تر است

http://island1383.persianblog.ir

انگیزه شما از وبلاگ نویسی چیست؟ انگیزه اصلی من روشن کردن جوان ترها و طرز درست زندگی کردن و به یا داشتن خدا در تمامی لحظات زندگی است .

آيا تمام مطالبي را كه مينويسيد مال خودتان است ؟ تا حدودی،بسیار زیادی بلی ولی بعضی از مطالب را دوستانم بصورت خلاصه ارسال کرده و خواسته اند که در وبم قرار دهم که بنده نیز به سلیقه خود و یرایش و قرار میدهم ..

شعری داخل وبتون گذاشته بودید که نام نويسنده شعرش راننوشته بوديد ، آيا شعر خودتان بوده ؟ بعضی از شعرها بلی و گاها اشعاری را از روی دفتر شخصی خودم قرار میدهم که متاسفانه نام شاعران آنها را ثبت نکرده بودم ولی هیچ جا هم قید نکردم این شعر برای خودم هست

وبلاگ شما به نظر خودتون جزو کدام یک از دسته های وبلاگی هست؟ به نظر خودم وبلاگ من از دسته وب لاگهای آموزنده ها هست وسعي كرده ام بوسيله مطالبم آموزشی درست زیستن و ارزش نهادن به همدیگر و محبت کردن و صمیمی بودن را ترسیم کنم .

قبلا کامنت هایی که میگذاشتید خیلی کلیشه ایی بود ولی این اواخر فرق کرده علتش چیست ؟ من براي همه وبلاگنويسان احترام ميگزارم ولی گاها دوستان عزیز پست ها و متنهای گاهی قرار میدهند که حقیر نظر خاصی ندارم و برای همین یک شعر در ارتباط با متن آنها در قسمت کامنت قرار میدهم ولی وقتی که بروی نوشته ها و مطالب آنها نظر داشته باشم نظر شخصی خودم را ثبت میکنم .

شماقبلا"در وبلاگتون زیاد پست میذاشتید گاهي در يك روز چند تا چرا؟ زمان شروع وب لاگ نویسی بود که با دوستان می نوشتم ولی از فروردین 84 شخصا و خودم مطالب را قرار میدهم .

تعریف وبلاگ از نظر شما چی هست؟ یک محیطی هست برای نوشتن و ارائه اندیشه ها ...کلا فضای مجازی ....ولی می توند استفاده بسیار خوبی داشته باشه و کارهای فرهنگی انجام داد .

وب شما جزو وب ها محبوب هست علت این محبوبیت رو چی میدونید؟ فکر میکنم این سوال را از خوانندگان مطالب من می پرسیدید بهتر بود ..ولی شخصا من اعتقاد دارم احترام گذاشتن به دیگران و نظرات آنان باعث شده باشد .

پست ها و متن های که شما قرار میدهید فکر نمی کنید خیلی طولانی است ؟ من شخصا سعی میکنم مطالب را کامل و جامع و با زبانی راحت بنویسم و شاید هم برای هر مطلب بشود چندین برابر هم نوشت ولی در کل سعی و منظورم این است که خواننده را جذب و پیام خودم را بتونم به او منتقل کنم .

چرا از مشکلات و موانع شغلی ( سكوهاي نفتي) که در آنجا کار میکنید نمینویسید و به گوش مسئولین نمیرسانيد ؟ چرا اتفاقا یک سری از مشکلات را بصورت فهرست وار نوشته و در سایتهای ریاست جمهوری و مجلس قرار داده شد و حتی دو ماه پیش نیز بعنوان یک پست در وب لاگم قرار دادم .

زمان بین پست های که قرار میدهیئ کمی طولانی نیست ..و چرا ؟ به خاطر مشغله کاری و محدودیت دسترسی به فضای نت نداریم و فرصتهايمان بسيار كم است ..ولی حتی المکان سعی کردم ماهی یکبار وب لاگ را بروز کنم .

خانواده شما ازتون راضی هستند ؟ خیر به واسطه اینکه ازشون دور هستم، اين احساس دلتنگي ما به يكديگر بنوعي نارضايتي بوجود مي آورد .

در پایان چند تن از مدیران وب لاگهای دیگر از ایشان بخاطر هارمونی تصاویر انتخابی و موزیک انتخابی و هماهنگی با متن ایشان را ارزش نهادند .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نظر کارشناسی درخشنده :

شناخت شخصیت و توانایی های یک بلاگر در قلم او نهفته است .

نویسنده محترم وبلاگ یک قلب پاک از تمام معابد زیباتر است ، یکی از این فرهیخته ها می باشد.

وی به خوبی با قالب های مختلف نگارشی آشنایی دارد و از آن مهم تر توانمندی و دانش وی در قالب

سازی وبلاگ می باشد.

او نثر را خوب درک می کند و با قالب های نظم نیز آشنایی دارد.

از همه مهمتر شخصیت ویژه و ایثارگر وی می باشد که در هر عرصه ای اگر کاری از دستان با توانش بر

بیاید دریغ نخواهد کرد.

آقای رضا علی نیا از بزرگ مردانی است که دل تنگی های خود را در وبلاگش منتشر می کند، و حسن

قلم وی صداقت و نگاه صمیمی وی مخاطبانش می باشد.

وی با آنکه به دلیل مشغله شغلی اکثر روزها را در سکوهای نفتی می گذراند ، ولی هر بار که به دنیای

مجازی دسترسی پیدا می کند قبل از آنکه درد دل های خود را بازگو کند ، به درد دل های دیگران گوش

می سپارد .

شخصیت والا و دوست داشتنی این بلاگر را دوستان شرکت کننده در جلسه نقد وبلاگ ایشان، بهتر و

بیشتر درک کردند.

گزارش نقد وبلاگ هوای شرجی 20 اردیبهشت 88

sunday — Mon, 11 May 2009 07:53:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ ۲۷ اردیبهشت ماه ۸۸

وبلاگ یک قلب پاک از تمام معابد جهان زیبا تر است

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش جلسه نقد وبلاگ هوای شرجی :

بسم الله الرحمن الرحیم.

تشکر میکنم از همه ی دوستانی که قبول زحمت کردند و تشریف آوردند اینجا. امیدوارم این جلسه به همون اندازه که برای من مفید خواهد بود ان شا ا... برای شما هم مثمر ثمر باشه.

من با اسم وبلاگی نگاه مینویسم. الان مدت 6-7 سال است که در کشور بلژیک شهر بروکسل زندگی میکنم و نوشتن در هوای شرجی را هم از همون ماههای اولیه ی اقامتم شروع کردم. هدفم از این وبلاگ یکی این بود که راهی برای ارتباط با هموطنان و همزبانها داشته باشم و دیگر اینکه از اونجایی که چند سال قبل از اون هم تجربه ی زندگی در کشور دیگه ای از اروپا را داشتم خواستم این بار سیر فکریم را جایی بیان کنم تا خودم متوجه تغییرات بشوم و چون وبلاگ جایی است که دیگران هم میتونند در مورد افکار آدم قضاوت کنند این کمک میکرد به رشدم. علاوه بر اون بنا به تجربه ی قبلیم متوجه شده بودم که هستند در ایران کسانی که براشون جالب باشه بدونند در اون طرف مرزهای ایران مردم چگونه فکر و زندگی میکنند و این نوشته ها میتوانست کمکی باشد برای کسانی که تمایل دارند از دریچه ای مثل دیدگاه من به اون طرف نگاه کنند. نگاه کسی که به هر حال تلاشش را کرده که تا حد امکان به یه سری باورها و متعلقاتش پایبند باشد اما در عین حال خودش را با جامعه جدید وفق بده.

در صحبتهاتون مطرح گردید که برای ارتباط شروع به نوشتن کردید اما تاریخ پستها این طور نشون نمیده. این اواخر خیلی کم مینویسید

درسته. یه دلیلش به این خاطر است که اوایل ورود به یه کشور دیگه آدم بیشتر احساس تنهایی میکنه اما الان مسلما من دوستهای خودم را دارم و با اطرافیان راحت تر ارتباط برقرار میکنم پس اون نیاز به نوشتن کمتر حس میشه علاوه بر این، اوایل هر اتفاق و موضوعی چون تازگی داره میتونه موضوعی برای تعریف در وبلاگ باشه اما وقتی در یه جایی برای یه مدتی زندگی کردید خیلی چیزها براتون عادی میشه که دیگه نیازی به بیان اون نمیبینید. هر چند که ممکنه برای کسی که در ایران هست هنوز شنیدنش جالب باشه. البته حقیقتا من هیچوقت حرف کم نیاوردم و الان وبلاگ من پر از پستهای پیش نویس شده ی پست نشده است. دلیلش هم اینه که انتظارم از خودم بیشتر شده و اعتقاد دارم وظیفه دارم به احترام یه سری ازخوانندگان مطالب را الکی پست نکنم و با تعمق هر چیزی را بفرستم و چون این سالها ی اخیر از لحاظ درسی و کاری سرم خیلی خیلی شلوغ بوده فرصت تصحیح و ویرایش نوشته ها و یا حتی نوشتن اولیه شون متاسفانه دست نمی داده

در پست اسفند ما سال 81 نامه هایی داشتید به ایران میخواستم بدونم بازم ازاین نوع نامه ها ادامه داشت؟ نه دیگه تو همون مقطع زمان بود البته ارتباطات قطع نشده اما کمتر شده یا شکلش عوض شده.

وقتی نامه های شما رو میخوندم یه حس خاصی به من دست داد یاد کارتون (بابالنگ دراز) افتادم تا حالا کسی این حرف رو بهتون گفته بود؟

بله خیلی جالبه چون قبلا هم یکی از دوستای خودم همین حرف شما رو به من گفته بود البته نه در زمینه ی وبلاگ. سال اول دانشگاهم در ایران بود. شاید به این خاطر است که شخصیت «جودی ابوت» هم در یه محیطی بود که خودش را یه جورهایی بیگانه با اون محیط میدونست! به هر حال تشبیهتون برام خیلی جالب بود.

شما چرا خیلی بی رحمانه در مورد آداب و روسم ما ایرانی ها در وبتون مینویسید برای ما که در اینجا زندگی میکینم شاید کسل کننده باشه ؟ من فکر نمیکنم بی رحمانه بنویسم من فقط انتقاداتی که به نظرم می آد را مطرح میکنم. من اصلا خودم را از اون دسته آدمهایی نمیبینم که وقتی از کشور خارج شده اند به محض برگشتشون به همه چیز گیر میدهند من سعی کرده ام همیشه از همه چیز بگم چه خوبی چه بدی! هدفم هم از بیان انتقادات اینه که شاید یه نفری که از این جا رد بشه با خوندن این نوشته به فکر بره که فلان رفتار میتونه اشتباه باشه.

کشور ما چیز های با ارزشی داشته که بخواهید بنویسید و حرف بزیند چرا در مورد اینها سخنی نگفتید ؟ ببیند بله داشته ولی اونجا بلژیکی ها که این نوشته ها رو نمیتونن بخونن همه ی ایرانی ها هم این آثار و میدونن ولی مدت زمان اندک من و حجم بالای کار منو از این نوشته ها دور کرد

آیا خوبی های ایران یا بدی های اروپا را هم تا حالا ذکر کردید؟

البته

میشه مثال بیاورید؟

مثلا عرق ملی در ایرانی ها خیلی بیشتر از بلژیکی هاست. در ایران کسی در مورد اینکه یه قسمت از ایران بخواهد جدا بشه هرگز به راحتی ازش نمیگذره اما در بلژیک در مورد دو قسمت شدن کشورشون خیلی ها راحت صحبت میکنند. یا نسبت به مراکشی ها ما ایرانی ها هیچ وقت خودمون را دست کم نمیگیریم همون طور که در پستهای مربوط به نژاد پرستی نوشته ام (نمیدونم البته این موضوع را پست کردم یا نه چون در این زمینه چند تا نوشته ی پست نشده دارم) مثلا اگر یه جایی تبعیضی پیش بیاد من ایرانی اون را به خاطر نژاد پرستی نمیگذارم فوق فوقش بگم طرف از خارجی خوشش نمی آد اما معمولا مراکشیها یا آفریقاییها خودشون را دست پایین میگیرند و انتظار برخوردهای تبعیض گونه را دارند!

شما دوره ایی از تحصیلتون در دانشگاه ایران درس میخوندید اون موقع از نظر حجاب چطور بود جامعه؟ بچه های اون زمان با اینکه اجباری نبود در انتخاب نوع پوشش اما پوشش خوبی داشتن ولی الان من در شرکتی که کار میکنم ظاهر مردم با باطنشون خیلی متفاوت هست به قدری که در شرکت یه جور هستند بیرون از محیط کاری جور دیگری ظاهر میشوند

به نظر شما علت اجتماعی که به این سبک هست چیه؟

یه زمانی میگفتن تلوزیون خیلی اثر میذاره و مردم عموما از این پیروی میکردن ولی در جامعه کنونی ما دستخوش خیلی از تغییرات شده ایم دیدگاه های افراد خیلی فرق کرده

فکر نمیکنید تربیت خانواده تاثیر گذارهست؟

صد در صد تاثیر داره اما فکر میکنم در تربیت خانواده نباید اجبار باشه بلکه آگاهی دادن و تشویق باشه. چون به نظرم افراد اگر با میل خودشون دست به کاری بزنند مسلما خیلی تاثیرش بیشتر هست .

شما ایرانی هستید به این ایرانی بودن افتخار میکنید؟

صد درصد

تا حالا شده از ایرانی بودن خود سر باز بزنید؟

خیر ولی بعضی اوقات اگر با گفتن ایرانی اگر بخواهد به جونم ضرر بزنه چرا میگم پارسی هستم و دروغی هم نگفته ام

فکر میکنید وضعیت الان ایران جوری هست که آدم خجالت بکشه از بیان اینکه ایرانی است؟

من شخصا ترجیح دادم همیشه عنوان کنم ایرانی ام تا اینکه به خاطر نوع پوششم و تعداد زیاد مهاجرین مراکشی در بروکسل دیگران فکر کنند که مراکشی ام. البته نوع دیدگاههای اطرافیان خیلی مثبت تر شده وقتی که فهمیده اند که من ایرانی ام.

تا حالا در مورد ایران مذاکره کردید ؟

بله من با اساتید دانشگاه و انسانهای تحصیل کرده ساعت ها حرف میزنم تا عقیده هایی که گاهی خلاف واقعیت هست را عوض کنم ولی معمولا با آدمی که مثلا مراکشی میوه فروش در بازار هست در مورد ایرانی بودن حرف نمیزنم چون تاثیری که باید داشته باشه نداره و فقط یه راهی میشه برای اینکه این جور آدمها سر صحبت را باز کنند!

جایگاه ایرانی ها در کشور های خارجی چگونه هست؟

سال اولی که من رفته بودم یک خانوم آلمانی به من گفت ایرانی های مقیم آلمان اکثرا تحصیل کرده و دکتر،مهندسند. معمولا هم همین طوریه یعنی مهاجرین ایرانی اکثرا کسانی هستند که برای تحصیل میرن وبه دلایلی موندگار میشوند و مثلا با مهاجرین بعضی از کشورها که به عنوان نیروی کارگری می آیند متفاوتند. البته استثناهایی هم هستند مثل نمونه هایی که در وبلاگم تعریف کردم اما اکثرن تحصیل کرده اند.

توی وبتون از گلهاتون نوشته بودید به چه نتیجه ای رسید؟

گل ها همونطوری هستن البته بامبو تقریبا از بین رفت ولی اون جونه ها الان هستند و این خیلی جالب بود که مرگ و رندگی این قدر قشنگ به هم مربوطند.

شما کی برمیگردید ؟

کمتر از یک هفته

درستون کی تموم میشه؟

درس که هیچ وقت تموم نمیشه! بستگی داره تا کجا بخواهیم ادامه بدیم. مقطعی که الان میخونم تا یک سال دیگه

بعد از اتمام درستون میمونید یا برمیگردید؟

خودم فکر میکنم برگردم ولی بستگی به شرایط موجود داره باید سبک و سنگین ها رو با هم بسنجم شاید شرایط اونجا بهتر بود ولی آرامش و علاقه های زیادی این ور دارم که بخوام برگردم. به هر حال اعتقاد دارم که آدم باید جایی زندگی کنه که احساس خوشبختی میکنه و این حس خوشبختی قسمتیش با احساس مفید بودن برای خود و جامعه به دست می آد.

برای انتقال ارزشهاتون با توجه به زبانی که بلد هستید کاری کردید؟

بله قبلا یک وبلاگ ایجاد کردم ولی به دلیل تغییر سرویس بلاگی مطالبم پاک شد دیگه به خاطر مشغله هام تلاشی نکردم ولی در اولین فرصت دوست دارم در این زمینه هم کار کنم

نظر کارشناسی درخشنده :

استفاده ار قالب نگارشی خاطره در قلم نویسنده محترمه وبلاگ ، به خوبی توانسته است حس همزاد

پنداری را در خواننده ایجاد کند.

نویسنده محترمه وبلاگ با اینکه در دیار غربت زندگی می کند ولی به خوبی توانسته است ارزش های

فرهنگی و تمدن یک ایرانی اصیل را به معرض نمایش بگذارد.

حضور این بلاگر که در کشور نروژ به تحصیل مشغول است ، در جمع صمیمی شرکت کنندگان در جلسه

نقد ، موقعیت ارزشمندی را فراهم آورد تا دوستان بهتر با قلم توانا و شخصیت فاخر این بلاگر آشنا شوند.

در این جلسه ما با زوایای زیبای قالب نگارشی خاطره بیشتر آشنا شدیم و از آن مهمتر ، با

شخصیتی آشنا شدیم که در عین تنهایی و غربت ، توانسته است با تکیه بر ارزش های والای انسانی و

تربیت درست خانوادگی ، نمونه ای ارزشمند از یک ایرانی مسلمان در خارج از کشور باشد.

از ثمرات گوهر بار این جلسات نقد شاید همین بس باشد که توفیق آشنایی و بهرمندی از مواهب قلم و

حضور چنین فرهیختگانی را نصیبمان نموده است.

گزارش نقد وبلاگ کارتون بلاگ ( مازیار بیژنی) 13 اردیبهشت ماه 88

sunday — Wed, 06 May 2009 06:41:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ ۲۰ اردیبهشت ماه ۸۸

وبلاگ هوای شرجی

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش جلسه نقد وبلاگ کارتون بلاگ

چی شد وب نویس شدید ؟

البته دوست نداشتم وب نویس بشم چون مراجعه کننده های وبم میدونستم زیاد هست دوست داشتم از اول سایت داشته باشم ولی به دلیل مشکلات فنی مجبور شدم وب بزنم.

از چه زمانی با کیهان شروع به کار کردید؟

از سال 77

چطور فهمیدید با کیهان میتونید کار کنید ؟

دعوت کار از طرف روزنامه کیهان به من شد.

مقاله های بی متن شما بعد از همکاریتون با کیهان به چاپ رسید یا قبلش ؟

نه همزمان بود با کار کردم در روزنامه

آیا جناح فکری شما منطبق با روزنامه کیهان هست همکاریون با همدیگه راحت هست؟

عادی هست من حدود 200 کاریکاتورم رو آنها چاپ نکردن ولی در کل بله از کارکردم با کیهان راحت هستم . من یک همسویی عقایدی با هم داریم .

نگاهتون به مقوله کاریکاتور چیه؟ دوست دارید کارکردن کاریکاتور رو که به سمت رفتید؟

اینکه دوستش دارم بله علاقه ی من کار کردن کاریکاتور هست مثلا شما از یک شاعر بپرسید چرا شاعر شده خب مقوله عادی هست علاقه داشته به این سمت رفته دیگراز روی علاقه کاریکاتور رو انتخاب کردم تا بتونم حرفهامو راحت بزنم

سالیان سال هست که در همه ی کارهاتون دو تا بچه مشاهده میشه این جز سبک کاریتون هست ؟ نه خیر این امضا حرفه ای من هست کاریکاتوریست باید یک امضایی در اثری که می آفرینه داشته باشه که من این نوع امضا رو میکنم.

شما از پیشتر از زنبور به عنوان امضا خودتون استفاده میکردید چی شد رو آورید به یاسر و سمیه؟

چون زنبور از یک نیش برخوردار هست خواستم بار خشونتش کم بشه

کتاب هلوکاست شما در جوامع بین المللی سر و صدای زیادی کرد این سفارش از حکومت بود یا اینکه ایده خودتون بود؟

در مورد هلوکاست بحث زیاد است ولی ایده این کتاب از خودم بود در سال 84 ایده اش را با خانه کاریکاتور مطرح کردم که با اقبال خوبی پیگری نشد ولی بعد از گشت زمان توانستم خوذم چاپ کنم

اگه بخواید نماد منافق رو به تصویر بکشید چی میکشید؟

بعضی ها را باید از روی عملکرد نشون بدهیم مثلا مجاهدین خلق تروریست هستن عملکرد اشخاص را در شرایطی که هستن باید نشون بدیم خیلی از مواقع نمیشه با یک تصویر به عمق ماجرا پی برد

نوع کار شما با دیگر کاریکاتوریست ها متفاوت هست شما در کارهاتون از سایه و حاشور استفاده نمیکنید چرا؟

کارهای من بستگی به دوره هایی بوده که من ازاون دوره ها بیرون اومدم در یک دوره ای 77 و 78 سبک کاری من با الان خیلی متفاوت بود ولی در کل سادگی کار رو خیلی اینطوری دوست دارم تا حد امکان از عناصر صحنه کمک میگیرم و تازه اینکه خیلی از اساتید این کار رو میکنن

شما هیچ انتقادی به دولت آقای احمدی نژاد نداشتید که به تصویر نکشدید؟

چرا اتفاقا تعداد زیادی هست در کتب خودم هم منتشر شده ولی حالا موردی که نمیشه گفت ولی در کل من انتقاد هایم رو هم به تصویر میکشم

جلد روی کتابهاتون رو هم خودتون طراحی میکنید ؟

جلد روی کتابهاتون رو بر چه معیاری قرار میدهید؟ کتاب مقاله های بی متن کار خودم نبوده ولی بقیه تا حدودی کار خودم است. ببیند کار کتاب کاریکاتور با دیگر کتاب ها تا حدودی متفاوت هست به این خاطر که درون کتاب از همه قشری تصویر کشیدی و با بیشتر نهاد و ارگانها ارتباط دارید باید چیزی را بکار بگیرد روی تصویر که به همه ی اینها بخورد و کار خیلی سختی هست

آیا در کاریکاتور کسی رو توهین کردید فرد توهینی شما کسی بوده ؟

ببیند در کایکاتور به فرد توهین نمیشه به اون تیپ آدم که اون خصلت ها رو داشته باشه به تصویر کشده میشه

کاریکاتور یک طلبه سیرجانی از شروع تا صدور حکم از منظر خودتون چیه؟

منم در حد شما میدونم

جایگاه کاریکاتور به نظر شما در جامعه ما کجا میتواند بهتر ارائه شود؟

در مطبوعات فقط در کتاب و نمایشگاه چندان مخاطبی رو که باید داشته باشه نداره

آیا ازشما تاحالا شکایتی هم شده برای کایکاتوری که کشیدید ؟

خیر از من که نه ولی از مدیر مسئول روزنامه بله شده

کدوم کاریکاتور رو وقتی کشدید دلتون خنک شد ؟

الان در ذهنم نیست بین 2000 تا کار کاریکاتور انتخابش واقعا سخته

برای کشیدن کاریکاتور از چه چیزهایی الهام میگیرید؟

اتفاقات روزهانه " آدم های دور و برم " اس ام اس های دوستام و بقیه رویدهای زندگی ام

نظر کارشناسی درخشنده :

لیست وبلاگ های در انتظار نقد هفته های آتی :

۲۰ اردیبهشت ماه ، هوای شرجی

۲۷ اردیبهشت ماه ، یک قلب پاک ...( رضا علی نیا)

۳ خرداد ماه ، وبلاگ سجاده ای پر از یاس( سادات علوی)

۱۰ خرداد ماه ، تظاهرات درونی( عباس صادقی)

۱۷ خرداد ماه ، پارتیزان 2 ( سهیل کریمی )

۲۴ خرداد ماه ، حضرت خضر( اشکان مجللی)

۳۱ خرداد ماه ، وبلاگ دل شدگان

۷ تیر ماه ، وبلاگ مثل خدا

۱۴ تیر ماه ، وبلاگ خود من

۲۱ تیر ماه ، وبلاگ تکلیف (علی اکبر رضایی)

۲۸ تیر ماه ، وبلاگ بی سواد ( پیمان دانشفر)

۴ مرداد ماه ، وبلاگ هوای تازه

۱۱ مرداد ماه ،

۱۸ مرداد ماه ، وبلاگ خورشید نامه

۲۵ مرداد ماه ، وبلاگ مکتوب

یکم شهریور ماه ، وبلاگ قاتل حرفه ای ( سینا صادقی)

گزارش نقد وبلاگ زلال حیات مورخ 6 اردیبهشت ماه 88

sunday — Tue, 28 Apr 2009 07:13:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ ۱۳ اردیبهشت ماه ۸۸

وبلاگ کارتون بلاگ ( مازیار بیژنی)

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش جلسه نقد وبلاگ زلال حیات

جلسه نقد وبلاگ زلال حیات به نویسندگی علیرضا مجیدزاده نوسنده و مدیر وبلاگ رجایی زمان در روز یکشنبه 6 / 2 / 1388 در فرهنگسرای دانشجو محل دائمی جلسات نقد وبلاگ برگزار گردید .
در ابتدای این جلسه آقای علیرضا مجیدزاده به معرفی خود پرداخت و عنوان کرد که از سال 86 وبلاگ نویسی را آغاز کرده و در ابتدای کار با بی مهری هایی نیز مواجه گردیده است ولی با اعتقاد بهاینکه اینترنت یک وسیله ارتباط رسانی نوین است به این کار خود ادامه داده تا زمان تاسیس پرشین بلاگ که اولین وبلاگهای فارسی خود را در این ارائه دهنده سرویس تاسیس می کند و به بیان معارف و فرهنگ اسلامی می پردازد . اما بعد از مدتی با تاسیس اولین وبلاگ سیاسی خود به مناسبت انتخابات نهم با نشانی انتخابات نهم و با عنوان رجایی زمان با بی مهری مدیران این سایت مواجه شده و گاه گاه بخشی از نوشته هایش را بدون اجازه ایشان از وبلاگشان پاک می کردند . که منجر انتخاب سرویس دهنده جدید شده و وبلاگ جدید خود را با آدرس رجایی زمان و همین عنوان در بلاگفا تاسیس می کند .
پس از سخنان آقای مجیدزاده شرکت کنندگان سوالات خود ار یک یک مطرح کردند .
ابتدا از ایشان پرسیده شد که شما در یکی از نوشته هایتان بیان کردید که فردای روز حضور رییس جمهور در اجلاس با دیدن تیتر روزنامه ها فکر کردید که روزنامه های اسراییلی در ایران پخش شده اند . ایا شما همیشه روزنامه های مخالف را اسراییلی می بینید ؟‍
ایشان در پاسخ گفتند : خیر هرگز روزنامه مخالف را اسراییلی نمی بینم ولی اگر روزنامه ای همنوا با دشمن شد در زدن آن تیتر ها و نحوه بیان با روزنامه های دشمن دیگر فرقی ندارند . زمانی که دشمن به رییس جمهور بی احترامی کرده هر ایرانی وطن دوست بر خود واجب می داند که از ایشان حمایت کند حالا مهم نیست که اسم این رییس جمهور احمدی نژلد باشد یا کس دیگر مهم دفاع از نماینده ملت ایران است . زمانی که عده ای با دشمن همنوا می شوند دیگر در آن موضع آنها با دشمن فرقی ندارند . به این مخالفت نمی گویند . این دشمنی است .
در پاسخ به سوال این که اگر آقای احمدی نژاد رای نیاورند آیا باز هم از ایشان حمایت می کنید بیان کردند مسئله شخص احمدی نژاد نیست مسئله حق وحقیقت است . من از حق دفاع می کنم . هر کس در این راه گام بردارد بر خود فرض می دان از او دفاع کنم .
سپس پرسیده شد شما چه جیزی در احمدی نژاد دیدید که او را طرفدار حق دانستید ؟ و پاسخ دادند که ایشان بعد از سالها که برخی داشتند به جامعه تلقین می کردند که دیگر تفکرات انقلابی و دینی جایی در جامعه ندارد به بیان این تفکرات پرداختند اگر خاطرتان باشد کم کم ارزشهای انقلابی را می خواستند به باد فراموشی بسپارند تا سخن از ارزشهای انقلابی می زدیم می گفتند اینها دیگر قدیمی شده تا میگفتیم ولایت فقیه می گفتند دیگر کسی به این چیزها اعتقاد ندارد . ایشان در ابتدای سخنان خود در دعای خود می گفتند واحفظ قاعدنا برخی می گفتند آقا این حرفها را نزن رای نمی آوری ایشان گفتند که من اصلا آمده ام همینها را بگویم نیامده ام رای بیاورم . ایشان بسیاری از رازشهای انقلابی را دوباره زنده کردند و بیان کردند . در زمانی که دولتها اختلاف طبقاتنی به وجود آوردند در حدی که ماشین بیت المال را به یک هشتم قیمت فروختند آن هم قسطی و به خاطر روششان حتی بحث عدالت اجتماعی را از نماز جمعه پاک کردند چون به رفتارشان نمی خورد ایشان آمدند دوباره بحث عدالت را مطرح کردند . اگر امروز میر حسین موسوی هم جرات می کند حرف از عدالت می زند مدیون ایشان است والا چهار سال قبل کسی جز آقای احمدی نژاد جرات بیان این حرفها را نداشت .
در پاسخ به سوالی که با حضور احمدی نزاد در اجلاس ژنو به ایران بی احترامی شد در حالی که در دولت قبل هر جا خاتمی می رفت هرگز بی احترامی نمی کردند گفت که خوب دولت قبلی به آنها باج میداد دیگر در باج دادن که بی احترامی ندارد پرسیده شد چه باجی مجیدزاده گفت : مثلا انرژی هسته ای دو سال کاملا تعلیق شد وقتی احمدی نژاد اومد پلمپ ها را شکست به او گفتند که این کار را نکن آنها حمله می کنند ایشان گفتند که خیر آنها جرات حمله ندارند و این کار را کرد و دیدیم که آنها حمله هم نکردند . یعنی برای ما هم مسلم بود آمریکا جرات حمله به ایران را ندارد . بعد پرسیده شد که شما از کجا می گویید که جرات ندارد . مجیدزاده گفت آنها تجربه تلخ 8 سال جنگ را دارند حضرت امام فرمودند که این جنگ ما را بیمه کرد همین بود آنها 8 سال جنگ را به ما تحمیل کردند ما تنها بودیم اما مقابل ما همه دنیا . در جنگ ما هیچ چیز نداشتیم ولی آنها همه چیز داشتند . در عملیات ها ما کلاش داشتیم و آرپی چی هفت با فقط 9 تا گلوله در حالی در مقابل ما گاهی سی تا تانک بود نه تا گلوله له هرف هم می خورد می شد نه تا تانک دیگر عراق احتیاج به شلیک هم نداشت می توانست با تانکهایش بیاید از روی ما رد شود اما می بینیم که آنها شکست می خورند .
ما گلوله نداشتیم به پدافند هوایی می گویند بیخودی تیر نزنید تا هواپیما را ببینید . عراق با گلو.له ضد هوایی نفر می زد . دوشکا ت اقبل از جنگ ما علیه هلی کوپتر استفاده می شد در این جنگ عراق علیه نفر استفاده می کند . این همه تفاوت و باز هم پیروزی ما . این برای دشمن درس عبرت شده .
سپس پرسیده شد که شما و رزمندگان برای یک سری ارزشها رفتند و جنگیدند آی اهنوز اون ارزشها هست که فکر کنید باز هم همان قدر رزمنده وجود دارد . ایشان گفتند که شاید برخی ارزشها کم رنگ شده و ما هم از آن ناراضی هستیم ولی این دلیل نمی شود که فکر کنیم رزمنده دیگر نمی رود بجنگد من فکر می کنم هنوز هم ایران نه تها همان میزان بلکه بیشتر رزمنده دارد .
یکی از حاظرین پرسیدند که اگر شخص دیگری بهتر از احمدی نژاد بیاید و حرف حق بزند از چه کسی حمایت مب کنید ایشان فرمودند که یقینا از کسی بهتر باشد و حرف حق را بهتر اجرا نماید والا اشخاص مهم نیستند خط و روش و راه مهم است .
شما توجه کنید متاسفانه ما در بحثهای سیاسی سریع توجه خود را متمرکز می کنیم روی افراد در حالی که در بحث سیاسی اشخاص مهم نیستند راه و روش و خط مهم است والا این شخص نباشد شخص دیگری روش درست یا غلط شخص را دنبال می کند . من در مورد خط و روش بحث می کنم .
سپس سوالی در مورد حجاب مطرح شد و پرسیده شد شما مطلبی در مورد حجاب دارید که خیلی تخصصی است آیا همه اینها را خودتا ن نوشتید که بیان شد خیر این مجموعه ای تحقیقا دانش آموزی و نوشته های تکمیلی من است .
دانش آموزان در یکی از مناطق تهران یکبار بیان کردند که آقا ما امکان انتخاب دین دیگر نداریم و تحقیق هم نمی توانیم بکنیم با آنها برای تحقیق به کلیسا رفتیم و بعد به معبد زرتشتیان در آنجا نوشته بودند که بدون حجاب وارد نشوید . بچه ها پرسیدند مگر شما هم حجاب دارید . روحانی زرتشتی که آنجا بود بیان کرد که ایرانیان در قدیم و در دین زرتشت حجاب داشتند این شد یک زمینه و یک محرکی برای تحقیق در مورد حجاب که این تحقیق ها را که من جمع بندی کردم بعد از آن خودشان انجام دادند .
سپس در مورد مد و مدگرایی سوالی مطرح شد و در مورد مطلبی در مورد تیپ و موی جوانان سوالی پرسیدند که آقای مجیدزاده بیان داشتند که مسئله در مد گرایی تعطیل شدن مغز است کسی که مدگرا می شود دیگر روی هیچ چیز در مورد آن مد فکر نمی کند گاهی لباسی را می پوشد که اصلا در شان او نیست . به جوانی که خیلی مد گرا بود گفتم اگر روزی زنگوله مد شود زنگوله می اندازی گفت بله زنگوله هم به خودم آویزان می کنم . این یعنی تعطیلی مغز . یعنی تعطیلی فکر . و این خوب نیست . اگر کسی لباسی هم مد بود و خوشش آمد و دید در شانش است و با این تفکر پوشید نه فقط به خاطر مد بودند این خیلی بد نیست ولی اگر مدگرا شد چیز جالبی نیست .
در آخر آقای درخشنده به سوالاتی پرداختند
ایشان پرسیدند که ما متوجه شدیم شما یکی از جانبازان جنگ هستید چرا وبلاگی برای بیان خاطرات خود درست نمی کنید .
مجیدزاده در این مورد گفت : من خاطرات ارزشمندی ندارم . در واقع یک کمی هم می ترسم . یک زمانی قرار شد خاطرات خودمان را برای روایت فتح بیان کنیم تا ثبت کنند دو جلسه این کار را کردم بعد احساس کردم که قدری ریا داخل کارم شده ترسیدم و دیگر از این کار دست کشیدم .

***دوستان و یاران شرکت کننده در این جلسه :

دنیای سبز من و گاهی هم کمرنگ

آیات آُسمانی

جهنم افکار

سایه صبور

یک حرف و دو حرف

تنگ غروب

امید ایران

داستانک

دهنمکی

گل یخ

نقد کارشناسی درخشنده :

لیست وبلاگ های در انتظار نقد هفته های آتی :

۱۳ اردیبهشت ماه ، کارتون بلاگ ( مازیار بیژنی)

۲۰ اردیبهشت ماه ، هوای شرجی

۲۷ اردیبهشت ماه ، یک قلب پاک ...( رضا علی نیا)

۳ خرداد ماه ، وبلاگ سجاده ای پر از یاس( سادات علوی)

۱۰ خرداد ماه ، تظاهرات درونی( عباس صادقی)

۱۷ خرداد ماه ، پارتیزان 2 ( سهیل کریمی )

۲۴ خرداد ماه ، حضرت خضر( اشکان مجللی)

۳۱ خرداد ماه ، وبلاگ دل شدگان

۷ تیر ماه ، وبلاگ مثل خدا

۱۴ تیر ماه ، وبلاگ خود من

۲۱ تیر ماه ، وبلاگ تکلیف (علی اکبر رضایی)

۲۸ تیر ماه ، وبلاگ بی سواد ( پیمان دانشفر)

۴ مرداد ماه ، وبلاگ هوای تازه

۱۱ مرداد ماه ،

۱۸ مرداد ماه ، وبلاگ خورشید نامه

۲۵ مرداد ماه ، وبلاگ مکتوب

یکم شهریور ماه ، وبلاگ قاتل حرفه ای ( سینا صادقی)

گزارش نقد وبلاگ شیدایی مورخ 30 فروردین ماه 88

sunday — Wed, 22 Apr 2009 07:29:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ ۶ اردیبهشت ماه ۸۸

وبلاگ زلال حیات

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

در جلسه نقد مورخ ۳۰ فروردین ماه وبلاگ ارزشمند آیات آسمانی با رای حاضرین در جلسه ، به عنوان برترین وبلاگ نقد شده در فصل زمستان انتخاب گردید.

نقد کارشناسی درخشنده :

نویسنده محترم وبلاگ شیدایی را کمتر کسی است که نشناسد ، او نویسنده ای هنرمند است.

تخصص او مستند سازی است و در این راستا سوابق بسیار ارزشمندی را دارد.

زمانی که او به وبلاگ نویسی روی آورد ، قلم او از تخصص اش نشات گرفت ! و در اصل زاویه دید قلم

نگارشی او نمایشی قرار گرفت . او برای گوش ها نمی نویسد ! بلکه برای چشم ها می نویسد و این

مهم را هم به خوبی به سر انجام رسانده است.

گفتن از توانایی قلم نویسنده محترم وبلاگ شیدایی توسط من حقیر ، مصداق همان ضرب المثل معروف

است :

آن جایی که عقاب پر بریزد

از پشه نا چیز چه خیزد

سکوتم در مقابل شخصیت والای نویسنده و قلم هنرمند او را نشان از شاگردی ام برداشت نمایید.

خدا را شکر که توفیق بهرمندی نصیبم نمود.

***دوستان و یاران شرکت کننده در این جلسه :

لیست وبلاگ های در انتظار نقد هفته های آتی :

۳۰ فروردین ماه ، وبلاگ شیدایی( سهیل کریمی)

۶ اردیبهشت ماه، وبلاگ زلال حیات ( مجیدی)

۱۳ اردیبهشت ماه ، کارتون بلاگ ( مازیار بیژنی)

۲۰ اردیبهشت ماه ، هوای شرجی

۲۷ اردیبهشت ماه ، یک قلب پاک ...( رضا علی نیا)

۳ خرداد ماه ، وبلاگ سجاده ای پر از یاس( سادات علوی)

۱۰ خرداد ماه ، تظاهرات درونی( عباس صادقی)

۱۷ خرداد ماه ، پارتیزان 2 ( سهیل کریمی )

۲۴ خرداد ماه ، حضرت خضر( اشکان مجللی)

۳۱ خرداد ماه ، وبلاگ دل شدگان

۷ تیر ماه ، وبلاگ مثل خدا

۱۴ تیر ماه ، وبلاگ خود من

۲۱ تیر ماه ، وبلاگ تکلیف (علی اکبر رضایی)

۲۸ تیر ماه ، وبلاگ بی سواد ( پیمان دانشفر)

۴ مرداد ماه ، وبلاگ هوای تازه

۱۱ مرداد ماه ،

۱۸ مرداد ماه ، وبلاگ خورشید نامه

۲۵ مرداد ماه ، وبلاگ مکتوب

یکم شهریور ماه ، وبلاگ قاتل حرفه ای ( سینا صادقی)

گزارش جلسه نقد وبلاگ همای رحمت مورخ 23 فروردین ماه 88

sunday — Fri, 17 Apr 2009 16:57:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ ۳۰ فروردین ماه ۸۸

وبلاگ شیدایی

در جلسه مورخ ۳۰ فروردین ماه، انتخاب برترین وبلاگ نقد شده در فصل زمستان نیز با رای مستقیم شرکت کنندگان ، انجام خواهد شد. و به برترین وبلاگ برگزیده هدیه نفیسی تقدیم خواهد شد.

انتخاب وبلاگ برتر فصل زمستان ( به ترتیب تاریخ نقد در فصل زمستان)
1- آیات آسمانی
2 - دریچه ای به سوی ملکوت
3- با ما یگانه باش
4-جهنم افکار
5-خودم وخودت
6-وبلاگ مسترخالیبند
7-از گور برگشته
8-حاج حمید
9- داستان کوتاه کوتاه کوتاه
10-برای امروز ، فردا وهمیشه ام
11-سایه ی صبور

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش نقد وبلاگ وبلاگ همای رحمت

***دوستان و یاران شرکت کننده در این جلسه :

چند قدم تا وصال یار

این آدما

تلنگر

موهبت

دنیای سبز من و گاهی هم کمرنگ

یک بهانه

نم نم

یک حرف و دو حرف

تنگ غروب

این انبوه سیب خورها حال آدم را بهم میزند

افیون

رویای نیمه تمام

امید ایران

پیاده

نوای نی

رخداد رخ داد

اسلام در اروپا

کاغذ دعوت تو در دست من

ستاره ای بر فراز جنگل

شهد شیرین کودکی

نقد کارشناسی درخشنده :

نویسنده محترم وبلاگ همای رحمت از قالب نگارشی مقاله جهت انعکاس مطالبش سود می

برد.

وی با استفاده از منابع معتبر سعی دارد تا خواننده را بهتر با تاریخ سرزمین خود و دین برتر

برگزیده اش، آشنا نماید.

نویسنده محترم ، به خوبی ثابت کرده است که مردم فهیم و فرهیخته و ادب دوست ایرانی به

دلیل استدلال قوی دین مبین اسلام و به خصوص مذهب شیعه ، با عقل و تدبیر این دین و

مذهب را انتخاب نموده اند.

بهرمندی از قلم نویسنده محترم وبلاگ همای رحمت ضمن آشنا کردن ما با قالب نگارشی

مقاله ، روش های تحقیق را بهتر به ما می آموزد.

توان علمی نویسنده وبلاگ و نحوه ی پاسخگویی او به سوالات مخاطبان ، یکی از ویژگی های

جلسه نقد این هفته بود.

لیست وبلاگ های در انتظار نقد هفته های آتی :

۳۰ فروردین ماه ، وبلاگ شیدایی( سهیل کریمی)

۶ اردیبهشت ماه، وبلاگ زلال حیات ( مجیدی)

۱۳ اردیبهشت ماه ، کارتون بلاگ ( مازیار بیژنی)

۲۰ اردیبهشت ماه ، هوای شرجی

۲۷ اردیبهشت ماه ، یک قلب پاک ...( رضا علی نیا)

۳ خرداد ماه ، وبلاگ سجاده ای پر از یاس ( سادات علوی)

۱۰ خرداد ماه ، تظاهرات درونی ( عباس صادقی)

۱۷ خرداد ماه ، پارتیزان ۲ ( سهیل کریمی )

۲۴ خرداد ماه ، حضرت خضر( اشکان مجللی)

۳۱ خرداد ماه ، وبلاگ دل شدگان

۱۴ تیر ماه ، وبلاگ خود من

گزارش جلسه ی نقد مورخ 18/12/87 وبلاگ سایه صبور

sunday — Wed, 11 Mar 2009 12:18:18 GMT

وبلاگ مورد نقد مورخ ۲۳ فروردین ماه ۸۸

وبلاگ همای رحمت

محل جلسات :

تهران - خیابان سید جمال الدین اسد آبادی- خ ۲۱ پارک شفق- فرهنگسرای دانشجو

سرای کتاب - از ساعت ۱۷ الی ۱۹

گزارش نقد وبلاگ وبلاگ سایه ی صبور مورخ یکشنبه ۱۸ اسفند ۸۷

سلام دوستان عزيزم به جلسه نقد م خوش آمديد و قدم بر دل و چشمم گذاشتيد.
من هيلدا صادقي هستم فرزندي از تبار جنوب زاده شده در خرمشهر شهر خون و قيام ، در يك سازمان دولتي كار ميكنم و كارشناس در قسمت حسابداري و مسئول امور عمومي درذيحسابي و اداره كل امورمالي هستم .

از سال 82 شروع به وبلاگ نویسی کردم . حرفهای دلم ومطالبي كه بنظرم جالب بياد و قابل توجه باشه و بدرد عموم بخوره كه همه بتوانند استفاده كنند مينويسم

در مورد اسم وبلاگتون توضیحی بدید چرا سایه صبور؟ شايد بخاطرصبر و طاقتي است كه در زندگي داشته ام . ناگفته نگذارم كه بسياري از اطرافيانم معتقدند من صبر ايوب دارم . ولي در طول زندگي هميشه سنگ صبوردوستان ، فاميل ، و فرزندانم بوده ام و هرگز نگذاشته ام حرفهاي آنان از صندوقچه سينه ام خارج شود مگر در مواردي كه خودشان خواسته باشند . سعي كردم همواره مثل يك سايه ي بي دردسر كنارشان باشم و بار آلامشان را بردوش بگيرم . اين شد كه شدم سايه صبور.

چرا وبلاگهاتون رو از هم جدا كرديد در حاليكه هردو يك جور هستند؟
از اول هردو يك جور نبود . اولين وبلاگي كه هستي دخترم برايم ايجاد كرد همان ماماني هستي بود كه مطالبي رو در مورد خود ِ هستي و حركاتش از كودكي هاش مينوشتم و گاهي مطالب خاصي كه بايد به آنها اشاره ميشد بعد از مدتي احساس كردم دلنوشته هايم را در يك وبلاگ بنويسم كه سايه صبور را ايجاد كردم دلنوشته هايي كه ميتوانست نشان از صبر و استقامت داشته باشد . كه يك دوست تقاضا كرد اين وبلاگ را به او هم بدهم تا بنويسد و من براي مدتي سايه صبور را دراختيارش قراردادم و سپس يك مادر دات كام را ايجاد كردم و نوشته هاي ماماني هستي را هم به آن انتقال دادم آنجا ميتوانستم تقسيم بندي هاي خاصي را داشته باشم كه پس از مدتي با مشكلاتي كه با دات كام داشتم و خوب نميتوانستم با آن كار كنم مجددا " به ماماني هستي و پرشين برگشتم و انتقالشون دادم البته تعدادي از پُستها پريد و نشد ......

این سایه صبور چه مقدارش برای دوستتون هست ؟ از اواخر 82 من شروع به نوشتن

كردم و درآن مقطع دوست من فقط چند پست گذاشته بود " كه بعلت سفر به خارج از كشور و مشكلاتي كه داشت نتوانست ادامه بدهد ، بنابراين خودم ادامه اش دادم .

هستی( دخترتون) چند سالشون هست ؟ 23 ساله هست

چه تفاوت هایی بین شما و هستی وجود داره و شما اونو حس میکنید؟ قاعدتا"بين يك فرد ميانسال و يك جوان تفاوتهايي وجود دارد، اما هميشه سعيم بر اين بوده كه اوو برادرش را درك كنم . من از آن نمونه مادراني بوده ام كه با سن و سال فرزندانم حركت و رشد كرده ام يعني در هر مقطع سني آنان خويش را جايشان قرارداده ام تا بدانم چه ميخواهند اگر هستي 5 ساله بوده منهم 5 ساله شدم با او كوچك شدم و با او بزرگ شدم شايد باورتون نشه كه در هر آزمون عمومي با او شركت ميكردم و كنارش بودم . حتي در كنكورهاي متفاوت كه در بعضي هاش من قبول ميشدم و هستي نمره كمتري مي آورد يا قبول نميشد

به هم نسل شما با عنوان نسل سوخته یاد میشه و تجربه هاتون رو در قالب نصیحت فقط میگید و انگار جوان های امروزی جوان نیستند؟

نه ،ما نسل سوخته نيستيم ما نسلي هستيم كه تجارب بيشتري كسب كرده ايم . در آن برهه از زمان نسل ما نسبت به سن خودش زودتر بزرگ شد.

نسل شمادر مقابل اعتراض يا كار و درس و ابراز خستگي ما هميشه ميگه ما هم در دوره جنگ يا در آن موقع هم كار ميكرديم هم درس ميخوانديم و هميشه ميخواهيد عنوان كنيد كه از ما جوانان امروزي برتريد و بهتر ميدانيد و حرف درست را شما ميزنيد؟

خوب عزيز من در آن زمان كه ما تقريبا" كمتر يا همسن و سال آلان شما را داشتيم نحوه ي زندگي متفاوت تر بود زيرا اينقدر دانشگاه سر از زمين در نياورده بود هم اينكه وقتي به مقطع خاصي از سن و تحصيل ميرسيدند قبل و بعد از آن جوانان خويش را مسئول ميدانستند و توام با كار تحصيل هم ميكردند تا انقلاب شد و بعد از آن جنگ ايران و عراق و جوانان يا نوجوانان همانطور كه گفتم با بينشهاي اجتماعي سريعتر آشنا شده و از سن خود پا فراتر گذاشتند .

چرا نسل خودتان را منحصر بفرد تر میدانيد و از ما برتر باشيد .ونصيحت كنيد كه ما بهتر ميدانيم ؟

نه ، اينطور نيست كه فكر ميكني گفتم كه درآن زمان نسل ما زودتر از سن خود شكفته شد ، اتفاقاتي افتاد كه بنوعي ما جوانان ِ آنوقت را درگير خود كرد كه اين درگير شدنها نه براي ريا بود نه خودستائي يا خود برتر بيني ، ما خويش را در قبال جامعه مسئول ميدانستيم و همينطور در مقابل خانواده و اجتماع بنا براين همزمان با كار و درس به رسم عاشقي كه همان دينداري و دفاع از نواميس و مملكتمان بود ايستاده بوديم و بايد درمقابل خصم پايداري ميكرديم تا رسم عشق را به نسلهاي آينده بياموزيم و آيا اين درس عاشقي براي شما نصيحت است يا فكر ميكنيد ما خويش را برتر ميدانيم ؟ اگر تجربه امان را در اختيارتان بگذاريم آنرا تحميل ميدانيد؟

چرا شما نميگذاريد جوان امروز خودش باشد ؟ چرا هميشه ميخواهيد حرفهاي خودتان را به ما تحميل كنيد ؟

من قبول دارم كه جوان بايد خودش باشد و خودش تصميم بگيرد و حرفهايش را خودش بزند راهنمائي هاي ما و بنوعي نصايح ما بيشتر بخاطر اينست كه تجربه بيشتري داريم و دلمان نميخواهد جوان با يك تصميم احساسي و آني ضربه اي به خود يا خانواده اش بزند اينكه از قديم گفته اند تجربه را تجربه كردن خطاست ... براي همين است و اينكه مجبور نباشيد راه طي شده و آموخته شده را دوباره طي كنيد و از درسهاي بسيار زندگي عقب بيافتيد .

آيا ما را فرزند خود ميدانيد و ميخواهيد كاهشهاي خود را با نصيحت در وبلاگ به آنها تحميل كنيد؟ بله آنها را فرزند خود ميدانم اما كاستي وجود ندارد كه بخواهم تحميلي حرفي را به آنان بزنم زيرا من عاشق فرزندانم هستم و با نوشته هایم می خواهم به آنها بیاموزم که چگونه زندگی کنند. من سعی کردم که حتی در وبلاگ هم مامانی بچه ها باشم و در نوشته هایم سعی کردم که تجربیاتم را در اختیار جوانان و هم سن و سالان دختر و پسرم قرار بدهم .

چرا اينقدر كم مينويسيد و شايد ماهي يكبار به روز میباشيد ؟ چون فرصتهاي نوشتاري كمي دارم البته در روز نوشتهاي شخصي گاهي مينويسم و در قالب وب به شما ارائه ميدهم.

وقتی تمایزی بین وبلاگاهتون نیست بهتر نیست یک وبلاگ داشته باشید؟ جدیدا اگر با دقت خونده باشید متوجه میشوید که فرقهایي نسبت به گذشته پيدا كرده است ولي گاهي شده كه مطلبي را بخاطر خاص بودنش در هردو وبلاگ گذاشته ام و اينكه بعضي از دوستان نميدانند هردو وبلاگ يعني يك حرف و دو حرف(ماماني هستي )و سايه صبورمربوط به يك نفر هست .

چرا بعضی از کلمات " جمله ها ر و شکسته مینویسند؟ منظورتون از شكسته نوشتن چيه؟ من سعي ميكنم درست بنويسم و خيلي هم دقت ميكنم شايد مشكل از دستگاهم باشه وقت ارسال مطلب .

شما کلیشه ای مینویسد " مادر من هم همینطوری بامن حرف میزنه چرا " ؟ من كليشه اي نمينويسم شايد نحوه نوشتاري من اين را مينماياند كه من نيز يك مادر هستم و بعنوان مادري براي فرزندانم مينويسم ..

وبلاگ نویسی از دید شما یعنی چه ؟ تبادل افكارو اطلاعات ،يافتن علم بيشتر و استفاده از تجارب ديگران و ديگر اينكه يك محيط دوستي خالص و بي ريا و ناب عشق اجتماعي بواقع اجتماعي بسيار زيبا.

شما نصیحت فیزیکی هم میکنید؟ اگه لازم باشه

به کامنت مخاطب چقدر اهمیت میدید و آیا جواب کامنت ها رو هم میدید؟ مخاطبينم بسيار زياد برايم اهميت دارند، بله به همه جواب ميدهم و براي نوشته هايشان نيز نظريه ميگذارم . شايد گاهي يكي دوروزي طول بكشد و يا به تعطيلاتي بخورد كه من دسترسي به كامپيوتر نداشته باشم اما بهرحال جواب ميدهم چون برايم ارزشمندند و دوستشان دارم .

اگر مخاطبی در مورد قالب شما نظرهایی را گفت و دوست داشت قالب عوض کنید اینکار و انجام میدید؟ اگر تعداد اين مخاطبان ومتقاضيان زياد باشد بله و شايد در فرصتي مناسب يا بعد از مدتي اينكار را انجام دهم .

خیلی با احساس مینویسید و خوب انتقال هم میدهید ...؟ سعی میکنم وقتی مینویسم حسی که اون لحظه دارم بیان کنم.

پی نوشت های وبلاگتون از خودتون هست؟ اغلب آنها بله ، گاهي نيز في البداهه پس از نوشتن پُست مطلبي بنظرم مياد كه بعنوان پي نوشت مينويسم ..

توی پست اشک چه حسی داشتید که نوشتید؟ از نوشتم معلومه اشک میریختم.

چی شد که این پست رو نگاشتید ؟ دلم خیلی گرفته بود مثل بقیه آدمها احساس ميكردم نياز به كمي اشك ريختن و راز و نياز با خدا دارم .

مخاطب اصلی شما چه کسانی هستند؟ همه

آيا جوانها هستند يا پدر و مادر ها بيشتر كدام ؟ در هر مقطعي و هر پستي روي سخنم با عده اي بوده و وقتي پست خوانده ميشه مشخصه كه مربوط به چه گروهيه ...

اولويت اصلي با چه کسی است ؟ نميتونم تمايز خاصي قائل بشم اين بستگي به نظر شما عزيزاني كه ميخونيد و اون پُست و برداشتهاي شما داره

وظیفه شما از کجا سر چشمه میگیره ؟ دلم و وجدانم

به خاطر شکست یا پیروزی بود یا مسائل روانی كه اينگونه پستها را ميگذاريد ؟ هيچكدام . نحوه ي زندگي من از كودكي اين بوده كه همه انسانها را دوست بدارم و عاشق خالق يكتا باشم و چون خالق را دوست دارم و ميستايم پس مخلوقاتش را نيز دوست دارم و در قبالشان احساس مسئوليت ميكنم ..

شده برای نوشتن مطالب همین جوری يه چيزي بنویسید؟ نه ، چون هميشه دلم ميخواسته چيزي را كه مينويسم ارزش خواندن داشته باشه و نكته اي براي گفتن و برداشت كردن در آن وجود داشته باشه .

شما آنلاین تایپ مینویسید؟ بعضی از مطالب رو بله " اما چون در اداره آنلاین میشم نوشته ها را در نوت پد يا ورد پد قرار داده و در فرصتي مناسب همانروزارسال ميكنم .

شما گفتید همه رو دوست دارید و عاشق همه هستید اگه یه روز همه اینها تنهاتون گذاشتند چی کار میکنید ؟ مثل هميشه به خدا پناه ميبرم و با ياد آوري و خيال عشق و دوستي اشان به زندگي ادامه ميدهم .

در مورد رنگ وبلاگ بفرماید ؟ رنگ سبز و آبي را دوست دارم

شما كه مادر وبلاگ نويسان هستيد آيا خود نيز مادري وبلاگي داريد ؟ مادر وبلاگي كه نه اما مادري دارم كه از ايشان درس ميگيرم و دوستش دارم و غير از مادر اصليم هستند ضمنا" ايشان وبلاگ نويس نيستند كه من به ايشان ميگويم "مادري " ...

بهترین پست از نظر خودتون که نوشتید کدام است؟ هر كدام از نوشته هايم اثر خاصي روي من داشته كه همه آنها را دوست داشته ام .

شده برگردید و پست قدیمیتونو و دوباره بخونید؟ بله

چه احساسي داشتيد وقتي دوباره يكي از پستهاي قديمي رو میخواندید؟ چون با حس خاصي نوشتم و گاها" از دلم برآمده باز دچار همان حس شده ام زيرا قدرت تخيل وحافظه ام قويست و ميتوانم روز و ساعت و لحظه آن مطلب را تجسم كنم .

پس بهترین پست رو انتخاب نمیکنید ؟ نه هنوز روی بهترین فکر نکردم

شده مطلبي رو جائي خوانده باشيد و تاثير گرفته و بخواهيد آن مطلب رو در وبتان قرار دهید؟ بله ، اغلب لينك اون مطلب رو توي وبلاگ گذاشته ام و يا اگر نوشتمش اينرا ذكر كرده ام كه از كدام منبع يا نوشته چه كسي بوده است .

شما چی کار کردید که این قدر مخاطبان دوستتون دارند؟ كاري نكرده ام فقط سعي داشتم با تمام وجودم و دلم و بي ريا با مخاطبانم حرف بزنم .چون دوستشان داشته ام و آنان اينرا حس كرده اند مرا دوست دارند . قاعدتا" حرفي كه از دل برخاسته شود بر دل نيز مينشيند .من معتقد به خلوص هستم و از اين بابت نيز خداوند را شاكرم .

عزيزانم

مدتيست از گوشه و كنار ميشنوم و يا در نوشته هايتان مشاهده ميكنم كه به كوچكترين علتي باهم به مشاجره در دنياي مجازي يا بعضا" حضوري پرداخته ايد كه اغلب آنها سوء تفاهم هايي بوده و هست و اينكه شايد حرف يكديگر را درك نكرده يا بي واسطه با هم صحبت نكرده و كدورتهاي بيدليل بوجود آمده را برطرف ننموده ايد و خود اين معضل زخمي نشسته بر دلهاي زيبايتان شده است .

اينك بشما ميگويم زندگي دنيوي و مادي دنيا ارزش اينهمه درگيري و بحث و جدل را ندارد ، بقولي دنيا دو روز است ؛ مگر عشق و محبت و دوستي چه بدي دارد كه روح خويش را آلوده اين جدالها و نفرتها و جدائي ها ميكنيد؟ چو برخاكم بخواهي بوسه دادن ، رخم را بوسه ده اكنون همانيم ... اين مصداقي است براي بيگانه نبودن و دل به يكديگر دادن قبل از مرگ .

در خاتمه شعري را ميخوانم تا بصورت وصيتي از يك مادر يك دوست يك همراه براي شما عزيزانم به يادگار بماند.
باشد كه تفكري بر خويشتن خويش كرده و زندگي رااز بعد زيباتري ببينيد؛ اگر چه شعر ؛ شعر من نيست اما حرف ؛ حرف دل من است .......
به روز مرگ چو تابوت من روان باشد / گمان مبر كه مرا دردِ اين جهان باشد
براي من گريه مكن و مگو دريغ دريغ / به دام ِ ديوِ درافتي ؛ دريغ آن باشد
جنازه ام چو بيني مگو فراق فراق / مرا وصال و ملاقات آن زمان باشد
مرا به گور سپردي مگو وداع وداع / كه گور پرده ي جمعيت ِ جنان باشد
فرو شدن چو بديدي برآمدن بنگر / غروب شمس و قمر چرا زيان باشد؟
كدام دانه فرو رفت در زمين كه نرست ؟ / چرا به دانه اي ؛ آشنايت اين گمان باشد
خويش را چنان بنماييد كه من به خاك شدم / به زير پاي من اين هفت آسمان باشد ....

توفيق و سلامتي همه شما عزيزانم را از خداوند منان خواهانم . شاد باشيد .

بازتاب جلسه نقد سایه صبور.

------------------------------------------------------------------------------------------

نقد کارشناسی درخشنده :

برخی از وبلاگ ها را نمی توان به دون توجه به شخصیت نویسنده وبلاگ نقد نمود!

وبلاگ سایه صبور نیز از این دسته وبلاگ ها می باشد.

نویسنده محترمه ی وبلاگ سایه صبور را تقریبا همه بلاگران می شناسند ، مادری دلسوز که

حتی در فضای مجازی نیز سعی دارد به فرزندان خود کمک و یاری نماید.

ویژگی منحصر به فرد و جذاب قلم توانای نویسنده پند و اندرز در بهترین قالب نگارشی است .

وی با حسن استفاده از زیبایی هنر قلم و با توجه به حکایت ها و مطالب سودمند ، سعی در

تاثیر گذاری به مخاطب دارد.

به واقع سرکار خانم صادقی همانگونه که وبلاگ دیگرش به نام با معنای مامانی هستی ،